عشق همین خنده های ساده توست وقتی با تمام غصه هایت می خندی تا از تمام غصه ها رها شوم...

ساعتها زیر دوش به کاشی های حمام خیره می شوی !

غذایت را سرد می خوری !

ناهار ها نصفه شب ، صبحانه را شام !

لباسهایت دیگر به تو نمی آیند، همه را قیچی می زنی !

ساعتها به یک آهنگ تکراری گوش می کنی و هیچ وقت آهنگ را حفظ نمی شوی !

شبها علامت سوالهای فکرت را می شمری تا خوابت ببرد !

تنهائی از تو آدمی میسازد که دیگر شبیه آدم نیست ،

روزهای من اینگونه و شبهایم اصلاً نمیگذرد . . .

تنهایی را دوست دارم زیرا تجربه کردم

تنهایی را دوست دارم زیرا که خداوند هم تنهاست

تنهایی را دوست دارم زیرا انتظار کشیدنم را پنهان خواهد کرد . . .

دلم یخ میزندگاهی ، در این سرمای تنهایی

شبم قندیل میبندد از این یخهای تنهایی

قلم آهسته می راند بر این خط بلند ، اما

گمانم یاد می گیرد ز من انشای تنهایی . . .

دوره ، دوره ی تنهایی دستها نیست

دوره ، دوره ی تنهایی دلهاست . . .

میشه تنهایی بازی کرد

میشه تنهایی خندید

میشه تنهایی سفر کرد

ولی خدایی خیلی سخته تنهایی

تنهایی را تحمل کرد